کم کم تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست
و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت.
*
اینکه عشق تکیه کردن نیست
و رفاقت، اطمینان خاطر
*
و یاد میگیری که بوسه ها قرارداد نیستند
و هدیه ها، عهد و پیمان معنی نمیدهند
*
و شکستهایت را خواهی پذیرفت
سرت را بالا خواهی گرفت با چشمهای باز
با ظرافتی زنانه و نه اندوهی کودکانه
و یاد میگیری که همه ی راههایت را هم امروز بسازی
که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست
و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد
*
کم کم یاد میگیری
که حتی نور خورشید میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری
بعد باغ خود را میکاری و روحت را زینت میدهی
*
به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد
و یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی...
که محکم هستی...
که خیلی می ارزی
و می آموزی و می آموزی
با هر خداحافظ
یاد میگیری....

خورخه لوئیس بورخس

خداوند گفت :دیگر پیامبری مبعوث نخواهم فرستاد ، آن گونه که شما انتظار دارید اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماندو آنگاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد.
پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.
وخدا گفت اگر بدانید حتی با آواز پرنده ای می توان رستگار شد
خدا رسولی از آسمان فرستاد .
باران نام او بود همین که باران ، باریدن گرفت آنان که اشک را می شناختند رسالت او را دریافتند.
پس بی درنگ توبه کردند و روح شان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند .
خدا گفت : اگر بدانید با رسول باران هم می توان به پاکی رسید.
 خداوند پیغامبر باد را فرستاد تا روزی بیم دهد و روزی بشارت .
پس باد روزی توفان شد و روزی نسیم و آنان که پیام او را فهمیدند روزی در خوف و روزی در رجا زیستند .
خداوند گفت : آن که خبر باد را می فهمد قلبش در بیم و امید می لرزد .
قلب مومن این چنین است.
خدا گلی را از خاک برانگیخت تا معاد را معنا کند .
و گل چنان از رستخیز گفت که هر از آن پس هر مومنی گلی که دید رستاخیز را به یاد آورد .
خدا گفت : اگر بفهمید تنها با گلی قیامت خواهد شد .
خداوند یکی از هزاران نامش را به دریا گفت .
دریا بی درنگ قیام کرد و چنان به سجده افتاد که هیچ از هزارموج او باقی نماند .
مردم تماشا می کردند عده ای پیام را دانستند پس قیام کردند و چنان به سجده افتادند که هیچ از آنها باقی نماند .
خدا گفت :آن که به پیغمبر آبها اقتدا کند به بهشت خواهد رفت.
و یاد دارم که فرشته ای به من گفت : جهان آکنده از فرستاده و پیغمبر مرسل است ،
اما همیشه کافری هست تا بارش باران را انکار کند و با گل بجنگد ، تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دریا را ساحر...

سوالی ساده دارم از حضورت؛
من آیا زنده ام وقت ظهورت؟
اگر که آمدی من رفته بودم، اسیر سال و ماه و هفته بودم
دعایم کن دوباره جان بگیرم ، بیایم در رکاب تو بمیرم...

گل نرگس میلادت مبارک

مولاي من بيا كه شاهنامه عمر ،
آخري بدين خوبي نخواهد داشت
و اين شعر طويل را بي قافيه مپسند
ديگر به نرگس هاي باغ سلام نخواهم كرد
من تمام شده ام  ،بيا
ديگر هيچ ياسي را خيره نمي شوم
ديگر هيچ اقبالي را نمي بوسم
من تمام شده ام ، بيا
آيا دلتنگ ندبه هاي من نيستي ؟!
آيا ندبه هاي مرا از اين دلتنگ تر ميخواهي!!؟

راهی نیست  جز خیره شدن به این شب بلند که صدای صبح رو نمیشنوه

هنوز اندر پی اونم که عمری مرحم باشه
شریک خنده و شادی ، رفیق ماتمم باشه

هنوز اندر پی اونم که عشق اش سادگی ام باشه
نگاه های پر از مهرش ،پناه خستگی ام باشه

هنوز اندر پی اونم که اشکهامو از روی گونه ام
با او دستهای پر مهرش کنه پاکه  و بگه جونم

نکن گریه منم اینجا، بگذار دستات رو تو دستام
تو احساس منو میخوای منم ای گل تو رو میخوام

هنوز اندر پی اونم....

سهم من از تو دوریه تو لحظه های بی کسی

قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمیرسیم

این قدر برات می میرم قد یه دنیا خوبی
قد هزار تا ستاره

بی تو دلم میگیره، وقتی تنها میشم
کارم انتظاره

این قدر تو رو دوست دارم که هیچ کسی
کسی رو اینجوری دوست نداره

وقتی نگاهم می کنی قشنگیاتو دوست دارم

حالت معصوم چشات ، رنگ نگاتو دوست دارم

وقتی صداتو میشنوم ، دلم برات پر میزنه

ترس یه روز ندیدنت غم بزرگ قلبمه