ننوشتم.نمی نوشتم.سالها بود که از يادم رفته بود نوشتن. از يادم رفته بود چگونه عاشقانه بنويسم
تا.تو امدی.
با تو رنگ گرفت هرچه که بی رنگ بود.
تو آمدي،تا با تو زیبا ترین جمله دنیا را بسازم.
رفیق تنهایم. عزیزدلم .با تو بودن سهم کمی نیست.
اما بی تو بودن،
خزان هزاران بهار ندیده است.
پس بمان،
بمان تا بودنم با تو رنگ دوباره بگیرد.
رنگ یک دنیا رفاقت...